นิทาน...จากทะเล

         ...ภาคการศึกษา ม.ปลายที่ต้องไปฝึกงานของเด็กผู้หญิงคนหนึ่ง   ชื่อว่าน้ำฟ้าเวลานั้นเป็นเวลาของหน้าฝน ซึ่งเป็นบรรยากาศที่แสนจะสดชื่นของเค้าเลยก็ว่าได้  บนสะพานลอยมีน้ำฟ้าและเพื่อนๆอีก 3 คนเดินตามกันข้ามสะพานลอยในตอนเช้าทุกวันๆ
         เช้าวันหนึ่งน้ำฟ้ามาถึงก่อนเพื่อน น้ำฟ้าจึงได้แต่เดินข้ามสะพานลอยคนเดียว แล้วลงมานั้งบนโต๊ะหินอ่อนข้างๆป้ายรถเมล์ อีกสักพักก็มีผู้หญิงคนหนึ่งซึ่งแต่งตัวแตกต่างกับน้ำฟ้ามาก เหมือนกับว่า นักเรียนญี่ปุ่นกับนักเรียนบ้านนอกเลยก็ว่าได้ แต่...เด็กญี่ปุ่นคนนี้เค้าแทนตัวเองว่าพี่
         "น้องค่ะ มีคนเค้าอยากได้เบอร์อ่ะ"

          "ใครหรอค่ะ"น้ำฟ้าถามด้วยความ งง
ในตอนนั้นน้ำฟ้าลังเลอยู่พักหนึ่งพร้อมกันหันไปทางซ้ายมือ ซึ่งมีผู้ชายเต็มไปหมดเลย เยอะจนไม่รู้หรอกว่าใครกันนะที่ขอเบอร์เค้า แต่แล้วเค้าก็ให้เบอร์กับพี่คนนั้นไป

(กลางวัน) เสียงโทรศัพท์มือถือของน้ำฟ้าดังขึ้น
         "ใครหว่า  เบอร์แปลกๆ" แล้วน้ำฟ้าก็รับโทรศัพท์ ซึ่งเป็นโทรศัพท์ของผู้ชายคนที่ขอเบอร์ไปเมื่อเช้านี้เค้าชื่อว่าทะเล  เพื่อนๆต่างพากันล้อ จนน้ำฟ้าหน้าแดง ทำอะไรไม่ถูกเลย


..................โปรดติดตามตอนต่อไป....................